Het Rietdekkersvak

Riet wordt al heel lang als dakbedekking gebruikt. Was het vroeger naast stro en heideplaggen de goedkoopste dakbedekking, tegenwoordig wordt het toegepast bij de meest-exclusieve huizen. Daarnaast vindt vervanging van versleten rieten dakbedekking van oude bouwwerken, vaak boerenwoningen of molens, plaats. Oude daken bestaan soms gedeeltelijk uit riet en gedeeltelijk uit dakpannen. In het verleden was er de ongeschreven regel; hoe meer dakpannen des te rijker waren de bewoners.

Dakdekken is een gespecialiseerd beroep. De huidige dakdekkers doen niets anders, maar vroeger werd het bijvoorbeeld door slagers erbij gedaan, omdat er niet het hele jaar werk was.

Op het dak worden eerst panlatten aangebracht. Daarover wordt een laag riet gespreid, waarna van onderaan het dak wordt begonnen met het leggen van de bossen riet, die vervolgens met gegalvaniseerde staaldraden en roestvaste binddraden worden vastgemaakt. Voor het vastmaken aan de panlatten wordt een grote kromme naald gebruikt, waarmee het ijzerdraad om een panlat genaaid kan worden. Het riet op het dak wordt vervolgens met een klopper netjes gelijk gemaakt. De punt van het dak wordt bedekt met half ronde nokpannen of vorstpannen, die met metselspecie worden vastgezet.

Ook is het mogelijk om het riet op platen vast te schroeven, waardoor het riet aan de binnenkant is afgedekt. Hierdoor is het minder brandgevaarlijk en geeft het minder tocht en stof. Dit heet een gesloten dak of schroefdak.

Voor houvast op het rieten dak maakt de rietdekker gebruik van rietstoelen en dwarsbalken. De rietstoel heeft pinnen waardoor deze op het riet vastligt. De balken worden tijdelijk vastgezet, ook met ijzeren pinnen.